Ευχαριστούμε!!!
Καταχωρήθηκε σε Επικοινωνήστε μαζί μας, Λίστες Γάμου, Φωτογραφίες — Eleftheria Tsiarta την 09:13 την Τρίτη, 26 Σεπτέμβριος 2006
Λατρεμένοι μας, ...
Σας ευχαριστούμε ειλικρινά απ' τα βάθη της καρδιά μας και δεν ξέρουμε πώς να σας το πούμε.
Εμείς το Σάββατο του γάμου περάσαμε τέλεια και περνούσαμε όλο και καλύτερα κάθε φορά που βλέπαμε το δικό σας χαμόγελο και θέλουμε να πιστεύουμε ότι περάσατε και εσείς εξίσου καλά.
Όσο για τα δώρα σας, ξεπέρασαν κάθε φαντασία! Για να καταλάβεται την πρώτη μέρα που επιστρέψαμε και είδαμε το πρώτο σύνολο μείναμε πραγματικά άλλαλοι! Ειλικρινά δεν ξέρουμε τι να πούμε, ποιον να πρωτο ευχαριστήσουμε κι από πού ν' αρχίσουμε.
Να ξεκινήσουμε από σας που συνδέσατε απ' εύθείας την τσέπη σας με το λογαριασμό μας και ουσιαστικά μας βοηθήσατε να καλύψουμε το 75% των επενδύσεών μας για την τελετή και τα παρελκόμενα; Ακόμη και εσείς που ήρθατε με τύψεις γιατί κατά τη γνώμη σας δεν ήταν αρκετό αυτό που διαθέτατε, να ξέρετε ότι η συνεισφορά σας ήταν πολύτιμη και συγκινητική. Είτε ήταν ,πολύ πρακτικά για μας, κατατεθημένα στην τράπεζα, είτε στη ζούλα ριγμένα στην τσέπη του γαμπρού, είτε σε απίστευτα φακελάκια με 10-20€ (η και πολύ παραπάνω μερικά) με τις υπέροχες εύχες όπως το " Βίων ανθόσπαρτο, με την αγάπη μας, θείος Δημήτρις, θεία Τούλα, Γιώργος-Μαίρη" (όχι δεν μου ξέφυγαν τα ορθογραφικά αυτή τη φορά!).
Μήπως ν' αρχίσουμε από αυτούς που άφησαν στην άκρη τις συνήθειές τους και επένδυσαν στις ιδιότυπες λίστες γάμου μας, αλλά συμπληρώθηκαν έτσι τα λίγα απαραίτητα που έλλειπαν απ' το νοικοκυριό μας;
Μήπως ν' αρχίσουμε απ' αυτούς που ξόδεψαν όχι μόνο το χρήμα τους αλλά χρόνο τους για να μας βρουν έστω και ένα τόσο δα πραγματάκι έτσι για να τους θυμόμαστε; Ειλικρινά δεν ξέρουμε ποιο είναι ποιο σπουδαίο. Το μικροσκοπικό κασελάκι που φυλάει πλέον όλες τις ευχές που μαζέψαμε για το γάμο μας; Το υπέροχο σερβίτσιο από μαχαιροπίρουνα που παρατρίχα δεν αγοράσαμε στη ΔΕΘ; Το τρελό μου φετίχ, η κρυστάλινη παγοθήκη που δεν μου την αγόραζα ποτέ ως είδως πολυτελείας, αλλά τη ζαχαρώνω από μωρό (πάντα με ξετρέλενε ο ήχος από τα παγάκια και ειδικά όταν με άφηνε ο μπαμπάς μου να τα ψαρέψω εγώ για να τα βάλω στο ουίσκι του); Οι υπέροχες κουβέρτες; Τα κουζινικά; Οι τέλειες κορνίζες που θα φιλοξενήσουν τις φωτογραφίες του γάμου μας; Τόσα δώρα κι όλα με τόση φροντίδα!
Μόνο βρε παιδιά! Κάνατε τόσο κόπο. Σκεφτήκατε τόσο για να αποφασίσετε αν και τι θα μας δωρήσετε τελικά. Το βρήκατε μετά από τόσο κόπο και κάποιοι ξεχάσατε να βάλετε μέσα μια καρτούλα, έτσι να ξέρουμε βρε παιδί μου σε ποιον να πούμε ευχαριστώ! Στον Μήτσο, την Τούλα, τον Κίτσο, ποιον;
Σε κάθε περίπτωση θα μας επιτρέψετε ένα τέτοιο δώρο να ξεχωρίσουμε. Το σεφτέ, τη μέρα του γάμου στο χωριό, μας τον έκανε μία 87χρονη μετά του συζύγου της που δεν κατάφερε να έρθει ούτε στο γάμο ούτε στο γλέντι. Εμείς από την άλλη, δεν καταφέραμε να τη δούμε και να τη γνωρίσουμε από κοντά. Ξέρουμε όμως ότι ήρθε νωρίς - νωρίς και μας χάρισε δύο γλυκήτατες πετσετούλες και δύο δίευρα (2€) για να στεριώσουμε και νά 'μαστε γεροί όπως το σίδερο. Ελπίζουμε η ευχή της να πιάσει όπως κι ο σεφτές της.
Πάνω απ' όλα όμως να ξέρετε ότι σας ευχαριστούμε που ήσασταν εκεί, με ή χωρίς δώρο. Που αφήσατε το μωρό σας στην πεθερά η τη μαμά για τόσες ώρες, μου κάνατε 700 και 1100 χιλιόμετρα αυθημερόν, που αρνηθήκατε δουλειές για να είστε διαθέσιμοι, που... που...
...και φυσικά όλους εσάς που μπορεί και τελικά να μην καταφέρετε να έρθετε στο γάμο αλλά μας σκεφτήκατε, καθώς και κάτι παραπάνω όλους μα όλους εσάς, μου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθήσατε εμάς και τους δικούς μας στην προετοιμασία. Δεν θα αναφέρουμε ονόματα για να μην αδικήσουμε κανένα, αλλά η βοήθεια ήταν παραπάνω από πολύτιμη, ανεκτίμητη!
Ειλικρινά δεν έχουμε λόγια!
Εμείς το Σάββατο του γάμου περάσαμε τέλεια και περνούσαμε όλο και καλύτερα κάθε φορά που βλέπαμε το δικό σας χαμόγελο και θέλουμε να πιστεύουμε ότι περάσατε και εσείς εξίσου καλά.
Όσο για τα δώρα σας, ξεπέρασαν κάθε φαντασία! Για να καταλάβεται την πρώτη μέρα που επιστρέψαμε και είδαμε το πρώτο σύνολο μείναμε πραγματικά άλλαλοι! Ειλικρινά δεν ξέρουμε τι να πούμε, ποιον να πρωτο ευχαριστήσουμε κι από πού ν' αρχίσουμε.
Να ξεκινήσουμε από σας που συνδέσατε απ' εύθείας την τσέπη σας με το λογαριασμό μας και ουσιαστικά μας βοηθήσατε να καλύψουμε το 75% των επενδύσεών μας για την τελετή και τα παρελκόμενα; Ακόμη και εσείς που ήρθατε με τύψεις γιατί κατά τη γνώμη σας δεν ήταν αρκετό αυτό που διαθέτατε, να ξέρετε ότι η συνεισφορά σας ήταν πολύτιμη και συγκινητική. Είτε ήταν ,πολύ πρακτικά για μας, κατατεθημένα στην τράπεζα, είτε στη ζούλα ριγμένα στην τσέπη του γαμπρού, είτε σε απίστευτα φακελάκια με 10-20€ (η και πολύ παραπάνω μερικά) με τις υπέροχες εύχες όπως το " Βίων ανθόσπαρτο, με την αγάπη μας, θείος Δημήτρις, θεία Τούλα, Γιώργος-Μαίρη" (όχι δεν μου ξέφυγαν τα ορθογραφικά αυτή τη φορά!).
Μήπως ν' αρχίσουμε από αυτούς που άφησαν στην άκρη τις συνήθειές τους και επένδυσαν στις ιδιότυπες λίστες γάμου μας, αλλά συμπληρώθηκαν έτσι τα λίγα απαραίτητα που έλλειπαν απ' το νοικοκυριό μας;
Μήπως ν' αρχίσουμε απ' αυτούς που ξόδεψαν όχι μόνο το χρήμα τους αλλά χρόνο τους για να μας βρουν έστω και ένα τόσο δα πραγματάκι έτσι για να τους θυμόμαστε; Ειλικρινά δεν ξέρουμε ποιο είναι ποιο σπουδαίο. Το μικροσκοπικό κασελάκι που φυλάει πλέον όλες τις ευχές που μαζέψαμε για το γάμο μας; Το υπέροχο σερβίτσιο από μαχαιροπίρουνα που παρατρίχα δεν αγοράσαμε στη ΔΕΘ; Το τρελό μου φετίχ, η κρυστάλινη παγοθήκη που δεν μου την αγόραζα ποτέ ως είδως πολυτελείας, αλλά τη ζαχαρώνω από μωρό (πάντα με ξετρέλενε ο ήχος από τα παγάκια και ειδικά όταν με άφηνε ο μπαμπάς μου να τα ψαρέψω εγώ για να τα βάλω στο ουίσκι του); Οι υπέροχες κουβέρτες; Τα κουζινικά; Οι τέλειες κορνίζες που θα φιλοξενήσουν τις φωτογραφίες του γάμου μας; Τόσα δώρα κι όλα με τόση φροντίδα!
Μόνο βρε παιδιά! Κάνατε τόσο κόπο. Σκεφτήκατε τόσο για να αποφασίσετε αν και τι θα μας δωρήσετε τελικά. Το βρήκατε μετά από τόσο κόπο και κάποιοι ξεχάσατε να βάλετε μέσα μια καρτούλα, έτσι να ξέρουμε βρε παιδί μου σε ποιον να πούμε ευχαριστώ! Στον Μήτσο, την Τούλα, τον Κίτσο, ποιον;
Σε κάθε περίπτωση θα μας επιτρέψετε ένα τέτοιο δώρο να ξεχωρίσουμε. Το σεφτέ, τη μέρα του γάμου στο χωριό, μας τον έκανε μία 87χρονη μετά του συζύγου της που δεν κατάφερε να έρθει ούτε στο γάμο ούτε στο γλέντι. Εμείς από την άλλη, δεν καταφέραμε να τη δούμε και να τη γνωρίσουμε από κοντά. Ξέρουμε όμως ότι ήρθε νωρίς - νωρίς και μας χάρισε δύο γλυκήτατες πετσετούλες και δύο δίευρα (2€) για να στεριώσουμε και νά 'μαστε γεροί όπως το σίδερο. Ελπίζουμε η ευχή της να πιάσει όπως κι ο σεφτές της.
Πάνω απ' όλα όμως να ξέρετε ότι σας ευχαριστούμε που ήσασταν εκεί, με ή χωρίς δώρο. Που αφήσατε το μωρό σας στην πεθερά η τη μαμά για τόσες ώρες, μου κάνατε 700 και 1100 χιλιόμετρα αυθημερόν, που αρνηθήκατε δουλειές για να είστε διαθέσιμοι, που... που...
...και φυσικά όλους εσάς που μπορεί και τελικά να μην καταφέρετε να έρθετε στο γάμο αλλά μας σκεφτήκατε, καθώς και κάτι παραπάνω όλους μα όλους εσάς, μου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθήσατε εμάς και τους δικούς μας στην προετοιμασία. Δεν θα αναφέρουμε ονόματα για να μην αδικήσουμε κανένα, αλλά η βοήθεια ήταν παραπάνω από πολύτιμη, ανεκτίμητη!
Ειλικρινά δεν έχουμε λόγια!
Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!